OPISY FILMÓW

FALA (1986)
produkcja: Polska
reżyseria: Piotr Łazarkiewicz, Waldemar Krzystek
scenariusz: Piotr Łazarkiewicz
zdjęcia: Julian Szczerkowski, Andrzej Wolf, Waldemar Kolsicki
czas trwania: 80 min.
Obsada: Paweł Gumola, Robert Gawliński, Paweł Kukiz, Olaf Deriglasoff

Kultowy film w reżyserii Piotra Łazarkiewicza prezentujący rzeczywistość FMR w Jarocinie z 1985 r. Fala zawiera fragmenty występów ówczesnych gwiazd Jarocina, m.in. Madame z Robertem Gawlińskim jako wokalistą i Aya RL z Pawłem Kukizem. Są Tilt, Moskwa, Dzieci Kapitana Klossa. Muzyka jest przeplatana wypowiedziami mieszkańców Jarocina, m.in. I sekretarza PZPR w Jarocinie, przewodniczącego ZSMP, milicjantów, sekretarza Ligi Kobiet w Jarocinie.

Według Roberta Sankowskiego:"Falę" można postrzegać przede wszystkim jako manifestację siły tamtej muzyki. Nieocenzurowana wersja filmu pokazana po raz pierwszy na festiwalu w Jarocinie w 2005 roku wzbudziła ogromny entuzjazm widzów. [...] Ale jest jeszcze co najmniej jeden poziom, na którym można odczytywać "Falę". To kapitalny portret tamtej rzeczywistości. Energia muzyki konfrontowana jest z ponurymi obrazami obdrapanych kamieniczek i szarych polskich ulic.

TO TYLKO ROCK (1984)
produkcja: Polska
reżyseria: Paweł Karpiński, Jerzy Moniak
scenariusz: Paweł Karpiński, Jacek Kondracki
zdjęcia: Witold Adamek
czas trwania: 90 min.
Obsada: Grażyna Trela, Zdzisław Wardejn, Jan Jankowski, Bogusław Sobczuk, Piotr Fronczewski, Krystyna Janda

Film powstał na fali popularności koncertów rockowych i list przebojów. Wystąpiła w nim czołówka polskiego rocka lat osiemdziesiątych, dzięki czemu utwór zyskał walor dokumentalny. W filmie udział wzięły zespoły rockowe jak Lady Pank, Oddział Zamknięty, Mech, Śmierć Kliniczna, Dezerter, Rejestracja, Rubi oraz brytyjski zespół Classix Nouveaux.
Krzysztof Marczak jest zawodowym autorem tekstów. Jego uwagę zwraca Sylwia, wokalistka prowincjonalnego zespołu rockowego. Tekściarz proponuje dziewczynie pomoc w karierze. Sugeruje, by Sylwia rozpoczęła działalność solową, oferuje jej też swoje piosenki. Tymczasem w Gradowie ma odbyć się festiwal rockowy. Marczak wprowadza Sylwię do konkursu. Załatwia też transmisję telewizyjną - w zmian za to organizator festiwalu obiecuje, że zadba, by Sylwia wygrała konkurs.

IDOL (1988) 
produkcja: USA, Wielka Brytania
reżyseria: Todd Haynes
scenariusz: Todd Haynes
zdjęcia: Maryse Alberti
czas trwania: 117 min.
Obsada: Ewan McGregor, Toni Colette, Christian Bale, Emily Woof, Eddie Izzard, Michael Feast

Lata 80. Dziennikarz Arthur Stuart (Christian Bale) otrzymuje za zadanie rozwiązać zagadkę tajemniczej śmierci sprzed 10 lat, kiedy to podczas koncertu zastrzelono niezwykle popularną gwiazdę rocka, Briana Slade'a (Jonathan Rhys-Meyers), występującego pod pseudonimem Maxwell Demon. Po pewnym czasie okazuje się, że zabójstwo było jedynie mistyfikacją, a po Sladzie ślad zaginął. Arthur, w którego młodości Slade był wielkim idolem, wyrusza w podróż w poszukiwaniu śladów po gwiazdorze glam rocka, a także w podróż w głąb samego siebie...
Film jest laureatem wielu nagród m.in. W Cannes, Edynburgu oraz na festiwalu BAFTA. Za ścieżkę dźwiękową odpowiada lider grupy Radiohead, Thom Yorke. 

"Piąty Beatles", gitarzysta basowy Stuart Sutcliffe zakochuje się i ostatecznie musi wybierać między swoim najlepszym przyjacielem Johnem Lennonem, nową miłością a karierą w najwspanialszym zespole rock'n'rollowym na świecie.

Scenariusz filmu oparto na książce Alana Claysona i Pauline Sutcliffe The real life story behind Backbeat – Stuart Sutcliffe: The Lost Beatle. Film poza przyjaźnią Lennona i Sutcliffe'a pokazuje tryb życia członków zespołu, jaki wtedy prowadzili, oraz ciemną stronę nocnego życia w Hamburgu.
W filmie nie użyto oryginalnych piosenek Beatlesów, lecz covery wykonywane przez muzyków punkowych, głównie po to, aby oddać buntowniczy i surowy charakter piosenek, jakie w okresie przedstawionym w filmie grali Beatlesi (producent filmu porównał nawet wczesną twórczość zespołu do muzyki punkowej). W nagraniu ścieżki dźwiękowej do filmu brali udział tacy artyści jak Dave Pirner z Soul Asylum, Mike Milles z R.E.M. oraz Dave Grohl z Nirvany.

JOE STRUMMER – NIEPISANA PRZYSZŁOŚĆ (2007)
produkcja: Irlandia, Wielka Brytania
reżyseria: Julien Temple
zdjęcia: Ben Cole
czas trwania: 123 min.
Obsada: Bono, Steve Buscemi, Terry Chimes, John Cooper Clarke, John Cusack, Peter Cushing, Johnny Depp, Matt Dilon, Jim Jarmusch, Steve Jones

To nazwisko wyjaśnia wszystko. Joe Strummer, podobnie jak dekadę wcześniej Lennon to postać - emblemat. Kiedy opadły mgły hipisowskiej rewolucji i okazało się, że mimo wszystko rzeczywistość wciąż złośliwie skrzeczy, pojawił się punk: chłopcy w zniszczonych i podziurawionych ciuchach, znający trzy gitarowe akordy, oraz obdarzeni, delikatnie mówiąc, niezbyt imponującymi głosami. The Sex Pistols, The Clash i wiele innych, garażowe zespoły, których muzyka stała się sztandarem całego pokolenia. Dokument Juliena Temple'a próbuje opisać ten fenomen na najbardziej chyba jaskrawym przykładzie lidera The Clash Joe Strummera.
Film Temple'a to odbyta w towarzystwie przyjaciół podróż w pewną mentalną epokę. Ilość faktów, które tu otrzymujemy może przyprawić o zawrót głowy. Czego tu nie ma. Wspomniane rozmowy przyjaciół, znajomych i fanów, archiwalne materiały - zarówno oficjalne zapisy koncertów, jak i amatorskie "przebitki z rzeczywistości", fragmenty wywiadów a także, powiedzmy oględnie, mniej konwencjonalnych wystąpień, fragmenty filmów z udziałem Strummera, a nawet animowane wstawki (w tym "Folwarku zwierzęcego" Orwella). I choć momentami można mieć poczucie swoistego "przegadania" tematu, jest to najpełniejszy, żeby nie powiedzieć, że encyklopedyczny przegląd epoki, która w dalszym ciągu wywiera wpływ na współczesną kulturę. Warto się wybrać w tę podróż.

Film jest niepokornym, intymnym i szokującym portretem zespołu, który został okrzyknięty najbardziej wpływowym i najbardziej rozpoznawalnym zespołem wszech czasów. Dokumentuje historię Sex Pistols, kreśląc ich drogę od powstania w tylnych uliczkach Londynu lat siedemdziesiątych poprzez ich ukrzyżowanie przez brytyjskie gazety brukowe, kanonizację przez setki tysięcy fanów na całym świecie i końcowy wybuch podczas trasy koncertowej w Ameryce. Przy okazji zostają obalone różne mity, rachunki zostają wyrównane. Po raz pierwszy można usłyszeć słowa członków zespołu, od kiedy wyszli spod cienia swego egocentrycznego byłego menadżera, Malcolama McLarena.

Stworzony, aby przeciwstawić się politycznej, ekonomicznej i kulturowej sytuacji w Londynie lat siedemdziesiątych, film zdołał uchwycić moment zmiany w społecznej historii Anglii. Złożony głównie z własnych archiwalnych, nigdy wcześniej nie pokazywanych nagrań zespołu (z ponad 20 godzin materiału filmowego), włączając koncerty, próby, sesje nagraniowe, wydarzenia związane z promocją, naturalne, zwykłe momenty. To wszystko zostało poprzeplatane nowo sfilmowanymi wywiadami z czterema członkami zespołu. The Filth And The Fury zdołał oddać sens ruchu punkowego. Sex Pistols nie przypominają żadnych innych postaci filmowych z tego okresu.

Film Corbijna pozwala zrekonstruować pewną epokę, daje szansę poznać pewną mentalność,  łącząc w jej opisie dystans i czułość. Przypomnijmy sobie czasy gdy „Love Will Tear Us Apart” nie kojarzyło się jeszcze z miłą muzyczką w supermarkecie.

LAST DAYS (2005)
produkcja: USA
reżyseria: Gus Van Sant
scenariusz: Gus Van Sant
zdjęcia: Harris Savides
czas trwania: 97 min.
Obsada: Michael Pitt, Lukas Haas, Nicole Vicius, Asia Argento, Ricky Jay, Scott Green, Kim Gordon

Fikcyjna opowieść o ostatnich chwilach życia gwiazdy rocka, postaci wyraźnie inspirowanej osobą tragicznie zmarłego Kurta Cobaina. Grający główną rolę Michael Pitt wciela się w rolę Blake'a, zdolnego muzyka zmagającego się ze sławą. Mieszkając w domu na odludziu, próbuje on odciąć się od świata, ale nieustannie ktoś go niepokoi. Głównie prośbami o pomoc i pieniądze. Blake snuje się po domu lub lesie, mamrocząc coś pod nosem. Jego kontakt z rzeczywistością jest praktycznie żaden. Samobójstwo to jedyny sposób, żeby osiągnąć stan pełnej wolności...