Nawet, gdy wichura

recital Ewy Błaszczyk

27 marca w warszawskim Teatrze Syrena odbędzie się recital Ewy Błaszczyk.

Znakomita aktorka, zwyciężczyni plebiscytu Polka 2006, Kobieta roku 2007, laureatka wielu prestiżowych nagród filmowych i teatralnych, założycielka fundacji „Akogo?” zaprezentuje publiczności piosenki napisane przez najwybitniejszych polskich artystów.

„Wielkie zwycięstwo Ewy Błaszczyk polega na tym, że znane od dawna piosenki odbieramy tak, jakbyśmy słyszeli je po raz pierwszy. Są zamkniętymi historiami, (…) koralami nawlekanymi przez aktorkę. Kolejnymi częściami jej opowieści.” – pisze o najnowszym recitalu Jacek Wakar. Sama aktorka bardzo lubi tego typu krótką formę, która posiada dramaturgię – piosenkę z historią w tle. „Dla mnie ważny jest tekst i nastrój” – mówi artystka. Ewa Błaszczyk buduje na scenie niezwykłą atmosferę „święta życia”, w którą wciąga widzów. Piosenek w jej wykonaniu nie tylko się słucha, ale przede wszystkim się je przeżywa.

W recitalu wykorzystane zostały także techniki multimedialne.

Skład zespołu:
Instrumenty klawiszowe: Marcin Partyka
Gitara i vocal: Andrzej „e-moll” Kowalczyk
Saksofony: Sebastian Feliciak
…oraz gitara i vocal: Marianna Janczarska
Autorką kostiumu jest Ewa Minge.

„Na delikatną czerwono-czarną sukienkę narzuciła ciężki skórzany płaszcz. W głosie stopiła kruchość i siłę, by wyśpiewać dla nas seans niecodzienny. Ewa Błaszczyk pomaga godzić się z życiem.

Jak zawsze – lepiej powiedzieć mniej niż za dużo. Wszelka przesada jest wrogiem teatru. A Ewa Błaszczyk nie robi zwyczajnego recitalu. Zamiast zabawiać widzów i siebie skalą wokalnych możliwości, dogadzać aktorskiej próżności, proponuje teatr. W tym teatrze piosenki to trzy-, czterominutowe opowieści o ludzkim losie. Pisane śmiechem, ale częściej łzami. Przeświadczone, że życie biegnie swoim rytmem. Nie zwolnisz go ani nie przyspieszysz. Nic nie zmienisz, no, może poza sobą”.

Jacek Wakar
Dziennik nr 202
15-12-2006

Recital Ewy Błaszczyk pt. „Nawet, gdy wichura” to poruszająca opowieść o poszukiwaniu sensu, o ukochaniu życia, o walce z tym, co wydaje się być nie do pokonania. I przede wszystkim o nadziei. Ta drobna blondynka przekonuje, że warto walczyć o swoje życie i szczęście. Piosenki, które wykonuje to opowieści, z których wyłania się obraz kobiety niezwykłej. Pełnej siły i determinacji.

Na początku pojawiają się utwory kameralne, aktorka jest skupiona, delikatna. Śpiewa spokojnie, by powoli rozwijać przed widzami swoją opowieść. W ostatniej natomiast odsłonie pojawia się kobieta pogodzona ze swoim losem. Kończy swą opowieść wyznaniem – że warto walczyć o swoje życie i mieć nadzieję. Nie poddawać się, „nawet, gdy wichura”...

Ewa Błaszczyk zaprasza nie tylko do słuchania, lecz także przeżywania utworów, które prezentuje. Zaprasza do swojego świata, w którym życie miesza się ze sztuką. Artystce towarzyszą Andrzej „e-moll” Kowalczyk na gitarze, Marcin Partyka na instrumentach klawiszowych, Sebastian Feliciak na saksofonie oraz córka – Marianna Janczarska, która wspiera aktorkę wokalnie.

W repertuarze Ewy Błaszczyk znalazły się utwory najlepszych, nie tylko polskich poetów i kompozytorów. Są utwory m.in.: Agnieszki Osieckiej, Doroty Czupkiewicz, Jacka Kleyffa z muzyką Jerzego Satanowskiego, Włodzimierza Wysockiego, Natalii Iwanowej, Leszka Możdżera i Jacka Kleyffa.