Walka z maturalnym potworem

Jeśli na myśl o zielonym suknie na egzaminacyjnym stole oblewa cię zimny pot, a stos piętrzących się na biurku kserówek pozbawia radości życia, ten tekst jest o tobie i dla ciebie.

Czas oswoić się z bestią, której na imię Matura.

Wkraczanie w dojrzałość i obietnica samodzielności rodzi zarówno euforię, jak i lęk, czy podołamy wszystkim wyzwaniom.

Ten zaś nakręca stres i często kusi, by grać na zwłokę. Odwlekanie zadań jeszcze bardziej napędza stres i tak oto wpadasz, maturzysto, w błędne koło... Jak sobie z tym poradzić?

Zmotywuj się do działania, ale bez przesady!
Jak wytrwać do maja, kiedy wizja systematycznego wkuwania przez kolejne dwa miesiące spędza sen z powiek? Sprawa prosta nie jest, ale da się załatwić. Spontanicznie i chętnie robimy tylko rzeczy z wyboru – te, które chcemy. Te, które musimy, bo są nam narzucone z zewnątrz, wymagają od nas wysiłku, przez co osłabiają motywację. Drugim uproszczeniem związanym z motywacją do działania jest przekonanie, że ludzie kontynuują raz rozpoczęte zadanie powodowani początkowym impetem.

Jedna z wielu teorii motywacji zakłada, że każde działanie jest kwestią sformułowania pragnień, a następnie dokonania wyboru między nimi.

Kiedy już zdecydujemy się na to, CO robimy, tworzymy plan działania: KIEDY, GDZIE i JAK TO OSIĄGNĄĆ oraz ILE MAM NA TO CZASU. Jeśli dystans między pragnieniem a nagrodą jest mały, sprawa jest prosta, bo do dyskomfortu związanego z wysiłkiem nie dodajemy nieprzyjemnego uczucia związanego z brakiem szybkiej nagrody. Gdy jednak dystans ten jest długi, musimy mierzyć się z podwójną frustracją. Aby więc wytrwać w działaniu, powinniśmy znaleźć sposób na poradzenie sobie z brakiem natychmiastowej nagrody.

Kiedy już rozpoczniesz pracę, jednym z bardziej skutecznych sposobów może być odwrócenie uwagi od głównej wygranej, w tym przypadku od zdanego egzaminu, i marzeń o tym, co z tego będziesz mieć. Innym sposobem jest tzw. zwielokrotnianie nagród, czyli wyodrębnienie wielu etapów pośrednich zadania i nagradzanie się za przejście do kolejnego etapu. Często stosowanym trikiem podtrzymującym motywację jest uruchomienie mechanizmu tzw. magicznej połowy: kiedy dobrniesz do połowy materiału, który musisz wykuć, pomyśl, że z górki jest zawsze łatwiej i do przejścia masz już mniej niż więcej. To powinno dać ci solidny napęd ;-)

Jeśli nadal nie czujesz zapału, mamy dobrą wiadomość: człowiek z natury jest istotą przekorną i zbyt duży zapał może wygasić jego działanie, zwłaszcza jeśli cel jest odległy! A więc – nie przesadzaj! Powstrzymaj się przed snuciem odległych planów i stawianiem wszystkiego na jedną kartę. Twoim sprzymierzeńcem jest motywacja w normie, zatem trzymaj ją na wodzy. Czasem warto się wyluzować i raz na jakiś czas... dobrze się wyspać.

Jak się zmotywować?
Przede wszystkim sformułuj główny cel, np.: dostanie się na medycynę, dostanie się na studia dzienne. Dobrym sposobem jest przejrzenie informacji na temat kierunku studiów, który wybrałeś, i ogólne zorientowanie się w temacie. Takie „dotknięcie” celu sprawia, że staje się on obiektem naszej troski niezależnie od tego, jak bardzo jest odległy.

Kiedy już zdecydujesz się, co ( i po co!) będziesz robić przez najbliższe dwa miesiące, ułóż plan. Zdecyduj: kiedy, gdzie, jak i ile czasu masz poświęcić na przedmiot czy porcję materiału. Takie ramy dają poczucie wpływu na zdarzenia i porządkują chaos.

Naszej motywacji do działania i realizacji trudnych zadań może też pomóc wizualizacja. Zanim rozpoczniesz realizację swojego planu – zwizualizuj sobie to, co cię czeka. Badania przeprowadzone przez polskich naukowców dowiodły, że osoby, które potrafią wyobrazić sobie, jak wykonują kolejne czynności prowadzące do celu, są bardziej wytrwałe w realizacji konkretnego zadania. Warto jednak wiedzieć, że samo wyobrażenie celu nie wystarczy. Aby go łatwiej osiągnąć, trzeba spróbować wyobrazić sobie kolejne kroki: to, jak szukasz na półce potrzebnej ci książki, siadasz przy biurku, zaznaczasz fragmenty, a w końcu – zdajesz egzamin.