Licencjat to za mało?

Studia licencjackie = studia zawodowe = studia pierwszego stopnia
W studiach licencjackich specjalizują się uczelnie niepubliczne. Nauka w nich nastawiona jest na wyuczenie studenta konkretnego zawodu. Wiedza zdobyta na takich studiach bliższa jest praktyce niż teorii, dlatego licencjat to dobre rozwiązanie dla osób, które lubią konkrety. Poza tym w czasie sześciu semestrów nauki trzeba zaliczyć mniej przedmiotów niż w trakcie pięcioletnich studiów magisterskich. To ważne, gdyż nie każdy chce czy też może sobie pozwolić na tak dużo nauki – zwłaszcza że po licencjacie z reguły można „dobić” do magistra, uczęszczając na dwuletnie studia uzupełniające.
Na uczelniach publicznych również większość kierunków można studiować w systemie: studia licencjackie plus uzupełniające studia magisterskie. Jednak jeżeli taki podział nie jest narzucony odgórnie, mało który student decyduje się skorzystać z takiej możliwości. Chyba, że podejmuje studia w systemie zaocznym, gdzie często liczy się szybkie uzyskanie wyższego wykształcenia.

Mity wśród pracodawców
Chociaż osoba z tytułem licencjata ma większe doświadczenie zawodowe niż magister, pracodawcy zazwyczaj traktują ją zdecydowanie gorzej. Prawdopodobnie pokutuje tu sposób myślenia o studiach licencjackich jako o studiach zaocznych, na których od studentów wymaga się głównie dokonywania regularnych wpłat na konto uczelni. Niestety, w wielu przypadkach nie można odmówić racji takiemu rozumowaniu, ponieważ część studentów studiów licencjackich ciągle stoi na stanowisku „zapłaciłem, więc mnie nie obleją”. Zatem i sami studenci, i pracodawcy działają na własną niekorzyść.

Elżbieta Buczkowska,
studentka III roku studiów licencjackich na kierunku ochrona dóbr kultury (UMK)