Matura z gwiazdami

Adam Fidusiewicz – aktor, prezenter radiowy,

Maturę zdawałem w roku 2004. Chociaż zaraz, nie jestem pewien. Od 2009 odejmujemy 5 lat studiów... Tak, to musiał być 2004 rok. Od trzeciej klasy liceum przestałem chodzić do szkoły. Ponieważ rozkręcaliśmy wtedy intensywnie serial, otrzymałem indywidualny tok nauczania szkolnego. Ale i tak moja uwaga skupiona była głównie na lekcjach aktorstwa. Jedynym moim marzeniem było wówczas przenieść się w czasie i mieć już maturę za sobą. Najlepiej z wynikiem zadowalającym. Moim autorytetem był Świętej Pamięci profesor Jankowski, który wykładał historię. Był to nauczyciel, który znał kilka języków (w tym grekę i łacinę), uwielbiał swój przedmiot, uwielbiał ludzi i potrafił przekazywać wiedzę tak, że nawet najodporniejsi zaczynali rozumieć.

Maciej Nowak
Felietonista Gazety Wyborczej oraz Aktivista, wieloletni dyrektor Teatru Wybrzeże, twórca Niekabaretu Maćka Nowaka (formacja artystyczno-towarzyska Gdańska), dyrektor Instytutu Teatralnego. Ostatnio debiutował jako aktor w filmie „Boisko bezdomnych”.

Maturę zdawałem w 1983 roku. Był to o tyle specyficzny okres, że nadal jeszcze nie odwieszono formalnie praw stanu wojennego. Zamordowanie przez milicję Grzegorza Przemyka właśnie w tym roku spowodowało, że warszawscy maturzyści zdecydowali się nie organizować balów maturalnych. Takiego doświadczenia nie mam więc za sobą (odbijam to sobie do dzisiaj).

W maturalnej klasie brałem udział w możliwie wszystkich olimpiadach przedmiotowych, by w ten sposób legalnie nie musieć chodzić do szkoły, jako że na czas przygotowań do olimpiad zwalniano nas z lekcji. Ostatecznie zostałem laureatem dwóch olimpiad, ale co się naleniłem to moje.

Autorytety? Najważniejszymi osobami były wtedy dla mnie moje polonistki – bywałem u nich w domu, dyskutowaliśmy do późna w nocy.

Marzyłem, by jak najszybciej zacząć normalne życie i wyzwolić się ze szkolnej nudy. Udało się. Zacząłem pracować jako recenzent teatralny gazety codziennej Sztandar Młodych już sześć dni po ostatnim egzaminie maturalnym. Do egzaminów na studia nie musiałem się przygotowywać, bo dyplom laureata olimpiady języka polskiego i olimpiady artystycznej dawał mi prawo wolnego wstępu na te kierunki.

Karolina Kozak
Piosenkarka, autorka tekstów, prezenterka telewizyjna i radiowa (MTV Polska, Atomic TV, Pr. 3 Polskiego Radia)

Maturę wspominam jako najgorszy koszmar w życiu. Nigdy wcześniej ani później nie przeżyłam takiego stresu. Był tylko jeden moment, który wspominam z rozbawieniem...

Na początku ostatniej klasy liceum musiałam podjąć decyzję dotyczącą przedmiotów, które będę zdawać. Największy problem miałam z wyborem dodatkowego przedmiotu na egzamin ustny. Do wyboru miałam takie „kolosy” jak historię, geografię lub biologię, z czego właśnie ta ostatnia była najbliższa mojemu umysłowi, ale nadal wymagałoby to ode mnie poświęcenia ogromnej ilości czasu. W końcu trzeba było sobie przypomnieć całe cztery lata nauki! Ale biologia?

Chciałam zdawać do Szkoły Teatralnej – po co mi więc biologia? Wtedy pomyślałam, że jedyne, co może mi się przydać w przyszłości, to drugi język obcy. Niemiecki nigdy nie był moją mocną stroną. Nie mieliśmy też szczęścia do nauczycieli, którzy by nas przekonali do nauki – w ciągu trzech lat nauczyłam się jedynie jak się przedstawić oraz jedno zdanie, które na zawsze wryło mi się w pamięć: Sie ist nicht hier ob sie krank ist, czyli: „Nie ma jej, ponieważ jest chora”. W ten sposób kryłyśmy się nawzajem z koleżankami uciekając wymiennie z nudnej lekcji. Miałam zatem do wyboru: przyswoić cztery lata biologii bądź nauczyć się języka. Wtedy rozsądnym wydawało mi się to drugie. Zwłaszcza, że właśnie w tym roku przydzielono nam nowego, młodego i „chcącego” nauczyciela. Ten jednak już po pierwszej lekcji z nami oznajmił, że bez korepetycji nie mamy najmniejszych szans na zdanie matury. Korepetycje nie przyniosły jednak oczekiwanego przez profesora efektu, więc w akcie, jak sądzę, desperacji nieoficjalnie podsunął nam oficjalną listę tematów maturalnych. Było ich siedemnaście. Opracowałam na fest czternaście. Pomyślałam, że jeśli nawet w zestawie, który miał składać się z trzech tematów trafi mi się jeden, którego nie znam i tak sobie poradzę.  To był jedyny egzamin maturalny, do którego podchodziłam ze spokojem.

Wyciągnęłam zestaw, otworzyłam kopertę i... ku konsternacji komisji wybuchnęłam śmiechem. Na kartce widniały dokładnie te trzy tematy, których nie tknęłam.
Zdałam. Ledwo, ale zdałam.
Wniosek? Przed maturą chyba nie należy sobie niczego odpuszczać. Licho czai się w najmniej odpowiednim miejscu i czasie ;-)

Ania Bosak – tancerka, finalistka pierwszej edycji programu "You Can Dance"

Maturę zdawałam w 2007 roku. Szkoda, że tak rzadko bywałam wtedy w szkole. To był naprawdę wspaniały okres w moim życiu. Zarówno prywatnym, jak i zawodowym: starszy chłopak z superpasją, imprezy, pierwsze poważne decyzje życiowe, intensywny rozwój, dużo książek i fascynujących przeżyć. Moje klasowe przyjaźnie przetrwały do dziś.

Z drugiej natomiast strony pojawiła się nowa praca, bycie instruktorem, zawodowe wyzwania i odwieczne łączenie pracy z nauką, a nauki z przyjemnością...